Piranezi zhyve v Budynku. I, mozhlyvo, zhyv zavzhdy.
Den' za dnem vin chitko y sumlinno fiksuie u svoikh zoshytakh dyva Budynku: labirynt zal, nezchyslenni tysiachi statuy, pryplyvy, shcho z hurkotom pidiymaiut'sia skhodamy, khmary, shcho povoli snuiut' horishnimy zalamy.
Po vivtorkakh i p’iatnytsiakh Piranezi bachyt'sia zi svoim druhom, Odnodumtsem. U inshyy chas ofiruie Mertvym izhu y latattia. Ale zdebil'shoho vin na samoti.
Na khidnykakh pochynaiut' z’iavliatysia poslannia, na­shkriabani kreydoiu. V Budynku znayshovsia novachok. Ale khto tse y choho vin khoche? Druh vin chy nese ruynatsiiu y bozhevillia, iak stverdzhuie Odnodumets'?
Dovodyt'sia shukaty zahubleni teksty, rozkryvaty taiemnytsi. Svit, iakyy Piranezi vvazhav znayomym, staie khymernym i nebezpechnym.
Krasa Budynku bezmirna; dobrist' yoho neskinchenna.