Khto z nas ne chekav toho dnia, yakyi zminyv by nashe zhyttia? Soniachnyi vykhidnyi, spovnenyi teplykh barv i pozytyvnykh emotsii. My uiavliaiemo pryiemnu prohulianku pirsom, zvidusil chutno smikh i nevymusheni rozmovy liudei dovkola. Azh raptom vas khapaie za ruku moloda tsyhanka... «Ia prochytaiu tvoie maibutnie», — kazhe vona. Vy posmikhaietesia tak, nache pochuly nisenitnytsiu, ale ruky ne prybyraiete. Khai tam yak, zhodne peredbachennia ne zipsuie tsoho dyvovyzhnoho nedilnoho dnia. Odnak prorotstvo tsyhanky perevertaie vashe zhyttia dohory drygom, bo, mozhlyvo, tsei den — ostannii. Ta khiba take mozhlyvo?..