Inodi dolia rozvodyt' liudey dlia toho, shchob zvesty znovu v dyvnyy i khymernyy sposib, sered viyny y potroshchenoho mista. Adelina zalyshyla mistechko v iunosti, vidkryta do vyklykiv i spovnena spodivan', ne po-tuteshn'omu harna y ne skhozha na odnolitkiv. Za kil'ka desiatylit' vona povertaiet'sia do bat'kivs'koi khaty v peredmisti Kyieva z inshoho, amerykans'koho zhyttia.

Khtos' iz druziv dytynstva zminyvsia, khtos' lyshyvsia takym samym, a kohos' zminyt' viyna, shcho nevpynno nablyzhaiet'sia. Vony prozhyvut' teple lito i strashnyy liutyy razom, shchob usvidomyty: pidbyta odnoho dnia zhyrna ryska «nikoly» nichoho ne varta pered pytanniam zhyttia i smerti. I vse skladet'sia tak, iak malo buty, bo chas povertaie sviy borh.

Zreshtoiu, shcho take p’iatdesiat rokiv samotnosti u porivnianni z vichnistiu?