«My zhyvemo u teperishnii myti. Use inshe abo bulo, abo nevidomo, chy bude».

Zminiuiutsia epokhy, a mudrist lyshaietsia. Sens zhyttia i liudske pryznachennia, poshuk vlasnoho shliakhu i virnykh suputnykiv, shchodenne dolannia pereshkod i strakhu zarady omriianoi mety — vichni istyny, do yakykh apeliuie Mark Avrelii. Bo, yak kazav velykyi rymskyi imperator i filosof, «liudyna ne zminiuietsia: mynaiut epokhy, ziavliaiutsia ta znykaiut krainy, a liudyna zalyshaietsia takoiu, yakoiu bula kolys».
Nevycherpne dzherelo rozmysliv ta dumok, obramlenykh u formu aforyzmiv ta vysloviv, shcho staly krylatymy. Knyha, yaku prodovzhuiut chytaty ta tsytuvaty z chasiv Rymskoi imperii i do KhKhI stolittia.