U kultovomu romani «Zaichyk» Samanta Hezer Mekki (Sem) — samotnia studentka-autsaiderka, stypendiantka «naivyniatkovishoi» mahisterskoi prohramy z literatury Vorrenskoho universytetu — potrapliaie pid chary hurtu liachno-mylykh bahatiiok, yaki nazyvaiut sebe Zaichykamy. Zaproshennia na Salon neprystoinostei zatiahuie Samantu v temnu kroliachu noru — u siurrealistychnyi svit pozaaudytornykh maisteren Zaichykiv, de narodzhuiutsia strakhitlyvi vytvory z fatalnymy naslidkamy.
Podii «My tebe liubymo, Zaichyku» pochynaiutsia z toho, shcho Sem shchoino vydala svii pershyi roman, yakyi zdobuv skhvalni vidhuky krytykiv. Ta pid chas cherhovoi prezentatsii v mezhakh turu Samantu vykradaiut yii kolyshni zakliati podruhy, rozliucheni tym, yakymy vona zobrazyla yikh u svoii knyzhtsi. Teper Sem — vymushena slukhachka, i nastala yii (ta nasha) cherha pochuty versiiu Zaichykiv. Odna za odnoiu vony berut do ruk sokyru y perepovidaiut istoriiu stanovlennia yikhnoho soiuzu, vidkryttia nezvychainykh tvorchykh syl, a takozh fantasmahorychnu pryhodu poiavy pershoho tvorinnia. Razom iz Sem, zviazanoiu i z kliapom u roti, my vyrushaiemo v lykhovisno-pianku mandrivku do sertsia temnoi akademii: v kazku-slesher, shcho doslidzhuie dyvo i zhakh aktu tvorennia. Takozh u tsii knyzhtsi my pochuiemo cholovichyi holos Zaichyka-tvorinnia, khymernyi styl opovidi yakoho shche dovho vidluniuvatyme vam u holovi.