Al Pachino uvirvavsia u kinosvit zi shvydkistiu meteoryta. Iz 1971-ho po 1975-y vin vykonav holovni roli u dvokh chastynakh «Khreshchenoho batka», «Serpiko» i «Sobachomu poludni». Tsi filmy ne prosto maly uspikh — vony staly vikhamy v istorii kino. Z chasiv Marlona Brando i Dzheimsa Dina shche nikhto ne zaiavliav pro sebe tak huchno.

Ale todi Pachino bulo vzhe za trydtsiat, i yoho zhyttia navriad chy mozhna nazvaty bidnym na podii. Aktor avanhardnoho niu-yorkskoho teatru, vin viv bohemne zhyttia, perebyvaiuchys vypadkovym zarobitkom, shchob prysviatyty sebe mystetstvu. Yoho vyrostyla nizhna, ale dushevno nezdorova maty i yii batky, ale holovnymy vykhovateliamy staly vulytsi pivdennoho Bronksu, chyi dukh zalyshyvsia z nym nazavzhdy. Vchytel pomityv u Pachino aktorski zdibnosti i poradyv vstupyty u znamenytu niu-yorksku Vyshchu shkolu teatralnykh mystetstv, shcho vyrishylo yoho doliu. Aktorstvo stalo yoho poklykanniam, a aktory — yoho plemiam, u chasy veseli y sumni, u zhebratstvi, rozkoshi i znovu v zhebratstvi, u radosti y hori.

«Sonni-boi» — tse memuary liudyny, yakii vzhe nema choho boiatysia abo prykhovuvaty. Vin shchyro rozpovidaie pro velyki roli, zirkovi duety i vazhlyvi stosunky, a takozh pro tonku hran mizh tvorchistiu i komertsiieiu. Ale holovna tema knyhy — kokhannia i viddanist. Al Pachino poshchastylo zakokhatysia u svoie remeslo, koly vin shche ne mav uiavlennia pro yoho myrski prynady, i tse kokhannia tryvaie donyni. Os shcho robyt yoho zhyttia vyznachnym.