Tolik shchoyno zdiysnyv holovnu mriiu svoho zhyttia: kupyv budynok, de vse bude tak, iak khoche lyshe vin, ta shche y u chotyr'okh tysiachakh kilometriv vid usiiei svoiei nadokuchlyvoi rodyny. Odnak viyna perevernula vse, i na holovu yomu zvalylas' ridnia: mama, odnonohyy diad'ko, daleka rodychka zi svoim slyniavym pesykom, sestra z depresyvnoiu podruhoiu i navit' kotiachi svekrukha y nevistka.

U toy chas, koly v Ukraini roznosyt' vybukhovymy khvyliamy vikna, hynut' sotniamy y tysiachamy liudy, u budynku Tolika viyna ne okopna, vona otaka, zhyttieva: u detaliakh pobutu liudey, iaki namahaiut'sia v chuzhiy kraini stvoryty svoiu tymchasovu domivku iz zapakhom pomidoriv. Tut ie ta nesterpna prostota povsiakdennia liudey, dushi iakykh — vdoma, v Ukraini. Ale viyna — ves' chas z nymy. Vona — iak ta drabyna, iaka maie bahato shchabliv, vysot i vymiriv.